Storythai

หลายวันที่ผ่านมาในช่วงนี้เป็นอะไรที่น่าเบื่อมาก
เพราะตื่นมาแล้วก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี

ตอนเรียนมันก็มีบ้างที่เหนื่อย
แต่ว่าดีกว่าวันๆว่างเรื่อยเปื่อยเยอะเลยแหะ

วันเสาร์ไปกินข้าวกับพี่อ้อม มิโอะ เมร์ พี่โบ น้องแนน
พี่เออร์ท แล้วก็ปู
มันก็เฮฮาไปอีกแบบนึงนะ
กลายเป็นว่าทุกคนให้ความสนใจเรื่องกอล์ฟไมค์อย่างน่าตกใจ
สนุกดีที่ได้เล่าเรื่องที่แบบว่า เล่าไปยังไงเค้าก็เชื่อ
ถึงแม้มันจะดูไม่น่าเชื่อในหมู่แฟนคลับกอล์ฟไมค์
ถ้าเล่าให้แฟนคลับกอล์ฟไมค์บางคนอาจจะคิดว่าอีนี่บ้าก็เป็นได้

วันอาทิตย์ติดฝนอยู่บ้านทั้งวัน นั่งดูหนังที่เช่ามา
ตอนเย็นออกไปเดินตลาด
กำลังติดใจเปาะเปี๊ยะทอดร้านหน้าหมู่บ้านพี่อ้อยอย่างแรง
อร่อยมาก... แต่ก็คงไม่เท่าเจ้านั้นที่ห่อเองกับมือ เหอๆ

ส่วนเมื่อวานได้ฤกษ์ไปหาสองหนุ่มซะหน่อย
คิดถึงมาหลายวันแล้วแหละ
รู้ว่าจะมีอัด FL แต่งานนี้อดเข้า
เพราะว่าไม่ใช่งานของกอล์ฟไมค์ด้วยล่ะมั้ง
เป็นงานโปรโมทสอนเต้นของครูอู๋
ครูอู๋น่ารักมากๆๆๆๆๆ
คือ เจอกี่ครั้งก็ยังมาทักทายแฟนคลับกอล์ฟไมค์อย่างดีทุกครั้ง
ไม่ทำเหมือนเราเป็นตัวสร้างปัญหา
เหมือนพนักงานทั่วไปบางคนด้วยซ้ำ

เมื่อวานกอล์ฟไมค์แต่งตัวหล่อมาก
ถึงมันจะเป็นเสื้อผ้าของตัวเองที่เคยเห็นแล้วก็ตาม
ก็ยังดู โอ้ว ทำไมหล่ออย่างนี้

ได้จับมือไปคนละที
ไมค์นี่เล่นหูเล่นตา ตอนแรกก็เกือบจะไม่ได้มอง
กำลังมองมือว่ายื่นไปเนี่ย จะยอมจับมั้ยน๊า
แต่พอเงยหน้าขึ้นมาก็กำลังขยิบตาให้พอดี น่าร๊าก
ส่วนกอล์ฟก็ก้มหัวให้ พูดว่า แล้วเจอกันนะครับ

ความจริง แฟนคลับอย่างเราก็ขอแค่นี้แหละน๊า
มาแล้วก็ยิ้มให้ พูดซักสองสามคำ
แต่ก็นะ ก็แล้วแต่โอกาสกับดวงล่ะของแบบนี้